home / estratti / stachura e. 43ESTRATTOBiała Lokomotywa / Locomotiva BiancaEdward StachuraBollettario n°43Sunęła poprzez czarne łąkiSunęła przez spalony lasMijała bram zwęglone szczątkiPłynęła przez wspomnienia miastBiała LokomotywaSkąd wzięła się w krainie śmierciTa żywa zjawa istny cudTu pośród pustych marnych wierszyTu gdzie już tylko czarny kurzBiała LokomotywaAch czyj ach czyj to jestTak piękny hojny gestKto mi tu przysłał jąBym sie wydostał stądBiałą LokomotywęAch któż no któż to może byćBeze mnie kto nie umie żyćI bym zmartwychwstał błaga mnieBy mnie obudził jasny zewBiałej LokomotywySuniemy poprzez czarne łąkiSuniemy przez spalony lasMijamy bram zwęglone szczątkiPłyniemy przez wspomnienia miastz Białą LokomotywąGdzie brzęczą pszczoły pluszcze rzekaGdzie słońca blask i cienie drzewDo tej co na mnie w życiu czekaDo życia znowu nieś mnie nieśBiała Lokomotywo Scivolava per i prati neri Scivolava per il bosco bruciatoPassava presso i resti carbonizzati dei cancelliNuotava tra i ricordi delle città La Locomotiva Bianca Come sarà arrivata nel paese della morte Questo vivo fantasma vero e proprio miracolo Qui tra poesie vuote da pocoQui dove c’è ormai soltanto polvere neraLa Locomotiva BiancaAh di chi di chi saràIl gesto così bello generosoChi me l’avrà mandata quiPerché io possa tirarmi fuori da quiLa Locomotiva Bianca Ah chi chi mai potrà essere Chi senza di me non sa vivere E mi implora di risorgere Affinché mi risvegli un richiamo chiaro Della Locomotiva Bianca Scivoliamo per i prati neri Scivoliamo per il bosco bruciatoPassiamo presso i resti carbonizzati dei cancelli Nuotiamo tra i ricordi delle città Con la Locomotiva Bianca Dove ronzano le api scroscia il fiume Dove lo splendore del sole e le ombre degli alberi Da quella che nella vita mi aspetta Alla vita ancora una volta portami portami Locomotiva Bianca a cura e traduzione di Anna Śnieżyńskacon la collaborazione di Nadia Cavaleracorrelati:Sommario Bollettario n°43Biografia di Edward Stachura ultimo aggiornamento: giovedì 7 aprile 2005 18.01.01